Sul ar bleunioù hag ar basion

Pa voent erru tost da Jeruzalem ha degouezhet e Betfage war-dro menez an Olived, neuze e kasas Jezuz daou eus e ziskibien en ur lavarout dezho :
« It d’ar gêriadenn a zo dirazoc’h ; ha diouzhtu e kavot un azenez stag hag un azenig ganti ; he distagit hag o degasit din.
Ma vez lavaret deoc’h un dra bennak, respontit : An Aotrou en deus ezhomm anezho, ha diouzhtu goude e rento anezho deoc’h ».
Kement-mañ a zegouezhas evit ma teufe da wir ar pezh a oa bet lavaret gant ar profed :
« Lavarit da verc’h Sion : Setu da Roue o tont davedout, dilorc’h azezet war un azenez, ha war un azenig, mab an hini a zoug ar yev ».
Mont a reas eta an diskibien hag e rejont evel m’en devoa Jezuz kemennet dezho, e tegasjont ganto an azenez hag an azen bihan. Lakaat a rejont o mantilli warno hag e rejont da Jezuz azezañ war-c’horre.
Ur maread a dud a ledas o mantilli war an hent ; darn all a droc’he skourroù diouzh ar gwez hag o strewe war an hent.
Hag an holl bobl-se, en e raok ha war e lerc’h, a youc’he : « Hozanna da Vab David ! Ra vo benniget an hini a zeu e anv an Aotrou ! Hozanna e barr an Neñvoù ! ».
Hag evel ma-z antree e Jeruzalem e voe strafuilhet an holl e kêr, hag e lavare kêriz : « Piv eo hennezh ? » hag an engroez a responte : « Ar profed ez eo, Jezuz, eus Nazared e Galilea ».

Testenn tennet eus www.bibl.bzh